Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

Posts Tagged ‘การพึ่งบุญ’

ในหน้าหนังสือพิมพ์ เราคงเคยเห็นกันอยู่บ่อยๆ ในทางโลกที่เมื่อเกิดกรณีพิพาทของคนใหญ่คนโตหรือคนดัง ที่บางครั้งคู่กรณีก็ไม่สามารถจะเจรจาตกลงกันได้ ต้องมีคนกลางที่มีบุญบารมี เข้ามาช่วยไกล่เกลี่ยหรือมาเชื่อมให้เกิดผลดีทั้งสองฝ่าย

ทางการค้านั้น เรามักเรียกว่า คนกลาง ที่อยู่ตรงกลางระหว่างผู้ผลิตและผู้จำหน่าย บางธุรกิจคนกลางมีหน้าที่ประสานผลประโยชน์ต่างๆ ให้ลงตัว และสร้างความพึงพอใจให้ทั้งสองฝ่าย

การพึ่งบุญนั้น ก็เป็นการเชื่อมบุญอีกแบบหนึ่ง แต่เป็นการเชื่อมบุญกับคนกลางที่เราอยากให้เขาหรือท่านไปช่วยเรา เชื่อมต่อให้กับคนที่เราต้องการให้เกิดผลสำเร็จในเรื่องต่างๆ

เพราะบางครั้งบุญของเราในตอนนั้นไม่พอ ที่จะช่วยแก้ปัญหาต่างๆ ได้อาจจะเป็นเพราะในห้วงเวลานั้น วิบากกรรมนั้นมันหนักและส่งผลแรงกว่าบุญเก่าบุญเดิมที่เรามีอยู่

การเข้าหาคนกลางหรือผู้มีบุญให้เข้ามาช่วย โดยที่คนกลางนั้นเขามีบุญมากกว่าเรา เขาสามารถที่จะช่วยเจรจาไกล่เกลี่ย หรือกระทั่งหยุดวิบากกรรมนั้นได้ แต่เราต้องมีบุญใหม่ไปช่วยส่งให้เขาด้วย อาจจะเป็นคนที่เราเคยช่วยเหลืออุ้มชูมาก่อน มีเนื้อนาบุญร่วมกันมา แต่ในเวลาที่เรากำลังเดือดร้อนหรือต้องการความช่วยเหลือนั้น เขามีบุญบารมีมากกว่าเรา

หรืออาจจะเป็นผู้มีพระคุณ ครูบาอาจารย์ ที่มีบุญบารมีมากกว่าเรามากมาย หรือเป็นใครก็ได้ที่เราต้องการขอความช่วยเหลือ เราก็ต้องทำการเชื่อมบุญใหม่เข้าไปหาท่าน เพื่อให้ท่านช่วยเราให้รอดจากวิกฤตต่างๆ ในชีวิต

ทำไมเราต้องเพิ่มบุญ ทั้งๆ ที่ตนเองนั้นมีอยู่แล้ว เรื่องนี้มีคำตอบ

เพราะเหตุที่ว่า ในบางวิบากกรรมนั้น อาจจะต้องใช้บุญบารมีที่มากพอ ที่จะช่วยให้วิบากกรรมฝ่ายดีนั้นส่งผลได้เร็วและทันท่วงที และเพื่อที่จะทำให้เจ้ากรรมนายเวรนั้นเขายอมอโหสิกรรมให้ อุปสรรคหรือเรื่องร้ายๆ ในชีวิตนั้นยุติลงได้โดยง่ายและเร็ว ไม่สร้างความเสียหายมากจนเกินจะรับมือไหว

เหมือนเรายกก้อนหินที่ขวางทางเรา ถ้าเราไม่มีแรงพอเราก็ยกก้อนหินนั้นไม่ขึ้น แต่ถ้ามีคนมาช่วยยก เราก็สามารถยกก้อนหินนั้นได้อย่างสบาย

จะยกตัวอย่างให้ฟัง ถ้าเราทำงานเป็นลูกน้องเขา มีตำแหน่งและหน้าที่อำนาจรับผิดชอบตามที่มีอยู่แล้ว ก็ทำงานไปเรื่อยๆ ไม่ติดขัดอะไรมากเรียกว่า พอถูๆ ไถๆ ไปได้  อยู่มาวันหนึ่งได้รับมอบหมายจากผู้บังคับบัญชาให้ไปทำอะไรงานอะไรสักอย่าง ที่ยากมากกว่าที่เคยทำมา แต่เจ้านายอนุญาตให้ใช้อำนาจเดิมที่เรามี ให้ไปทำงานที่ใหญ่ขึ้น ยากขึ้น เราก็ไม่สามารถไปทำงานนั้นให้สำเร็จ มีแต่อุปสรรคต่างๆ ขวางเอาไว้ ทำอะไรก็ติดขัดไม่ได้รับความร่วมมือ เพราะไม่มีอำนาจพอที่จะสั่งการได้

แต่เมื่อเราไปบอก ไปขอร้องให้เจ้านายเพิ่มอำนาจให้อีกเพื่อให้งานนั้นสำเร็จ ท่านเห็นว่าเราเป็นคนดี ขยันตั้งใจทำงานดี ท่านก็เมตตาเพิ่มความช่วยเหลือ ให้อำนาจมากขึ้น งานนั้นก็สำเร็จได้โดยง่าย ทำให้เรานั้นมีความดีความชอบและได้เลื่อนขั้นขึ้นไปในตำแหน่งที่สูงขึ้น

เหมือนกับชีวิตของเรานั้น ตามปกติก็ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวสุข เดี๋ยวทุกข์ปนเปกันไป อยู่ในขั้นที่พอจะรับมือไหว ที่เป็นเช่นนี้เพราะบุญยังมีพออยู่ พอๆ กับวิบากกรรมไม่ดีที่มีกำลังน้อย แต่เมื่อวิบากกรรมไม่ดีแบบวิบากกรรมหนักเข้า บุญที่มีไม่พอ จะทำอย่างไรดี จะปล่อยให้ชีวิตพบกับความทุกข์ทรมานแบบแสนสาหัสหรือจะสู้

ถ้าจะสู้ ไม่ยอมจำนน เราก็ต้องเร่งเพิ่มบุญของตัวเอง

อย่างแรกต้องช่วยตัวเองก่อนคือ การเร่งสร้างบุญของตัวเองให้มากพอ ใหญ่เกินกว่าผลของกรรมนั้น และจะทำให้วิบากกรรมไม่ดีนั้นส่งผลกระทบได้น้อยหรือไม่ส่งผลเลยได้ก็ยิ่งดี ถ้าบุญยังไม่พออีกก็ต้องบากหน้า ไปขอผู้ที่มีบุญส่งบุญของท่านมาช่วยให้กองบุญนั้นใหญ่มากพอ

กองบุญนั้น เมื่อก่อนนั้นที่เป็นกองบุญของตัวเอง เปรียบว่า สะสมมามีความสูงเท่ากับกองดินขนาดย่อมๆ แต่ในวันหนึ่งเมื่อมีพายุหรือวิบากกรรมไม่ดีแบบที่เรียกว่าวิบากกรรมหนักเข้า ลมพายุนั้นอาจพัดกองดินนั้นแตกกระจายหายวับไปกับตา บุญตัวเองที่เรามีอยู่ในตอนนั้นมันต้านทานไม่ไหว

แต่เมื่อมีคนส่งดินหรือบุญมาช่วย กองดินนั้นก็ใหญ่ขึ้นๆ จนกลายเป็นภูเขาบุญ เมื่อวิบากกรรมไม่ดีหรือพายุ พัดมาอีก ภูเขาบุญนั้นก็ไม่มีทางสะทกสะท้านอะไรเลยแม้แต่น้อย ยังยืนหยัดได้แบบองอาจทระนง

ถามว่า ลมพายุหรือวิบากกรรมหนักนั้นกระทบหรือไม่ มันกระทบแน่นอน แต่ไม่กระเทือน กำลังของมันไม่สร้างความเดือดร้อนเกินที่เราจะรับมือได้

และการเพิ่มบุญนั้น ไม่เพียงแต่จะเพิ่มบุญให้กับตัวเองได้เท่านั้น เรายังสามารถเพิ่มให้คนอื่นได้ด้วย ทั้งพ่อแม่ ญาติพี่น้อง ลูกหลานหรือแม้กระทั่งลูกน้องที่ทำงานให้เรา เพื่อให้เขามีบุญรับมือวิบากกรรมไม่ดีได้

จะเล่าให้ฟังอีกเรื่องหนึ่ง ท่านเจ้าสัวรายหนึ่งในเมืองไทย ที่ชอบทำบุญมากนั้น นอกจากบุญจะส่งผลให้กับตัวท่าน ครอบครัวของท่าน กิจการของท่านให้เจริญและมีความสุขแล้ว เวลาที่ท่านจะขยายกิจการอะไรเพิ่มหรือสร้างธุรกิจอะไรเพิ่มขึ้นมาที่ต้องใช้ลูกน้องหรือผู้จัดการที่ท่านไว้ใจให้ไปดูแลแทนท่าน

ก่อนอื่นท่านจะอุทิศบุญที่ท่านมีไปให้ลูกน้องคนนั้น เพื่อให้บุญที่ท่านมีนั้นไปเพิ่มบุญเก่าของลูกน้องคนนั้น  ซึ่งเป็นเคล็ดลับที่น่าสนใจมากท่านได้มาจากครุบาอาจารย์ของท่าน  เพราะท่านฉลาดมากในการทำบุญ ทำแบบไม่เคยหยุดและพยายามทำบุญกับเนื้อนาบุญนั้นสูงตลอดเวลา บุญบานมีของท่านจึงมากส่งผลให้ท่านมีความสุขกิจการยิ่งใหญ่ มีเงินทองแบบสิบชาติก็กินใช้ไม่หมด

และไม่เพียงแต่ตัวท่านมีบุญมากเท่านั้น ยังพยายามส่งเสริมให้ลูกน้องคนนั้นไปทำบุญตลอดเวลา เพื่อเพิ่มบุญให้กับตัวลูกน้องเอง ที่นี้ทั้งบุญของลูกน้องที่มีอยู่แล้ว รวมกับบุญของท่านเจ้าสัวที่ส่งลงไปเพิ่มบุญให้ ก็ยิ่งทำให้ลูกน้องคนนั้นบุญมากขึ้น ไปดูแลกิจการธุรกิจการค้าอะไรก็สำเร็จ ยิ่งส่งผลให้ท่านเจ้าสัวรวยขึ้นไปอีกหลายเท่า

สำหรับท่านผู้อ่านที่ทำการค้า หรือทำธุรกิจอยู่ท่านสามารถเพิ่มบุญให้กับลูกน้องของท่านได้ตลอดเวลา เพียงท่านอุทิศบุญที่ท่านทำไปให้เขา และต้องเจาจงออกชื่อเขาด้วย เพื่อให้กายทิพย์ของเขานั้นมารับบุญด้วย เมื่อเขามีบุญมากขึ้นงานทุกอย่างที่ท่านทำจะสำเร็จทุกประการ และในลูกน้องที่มีปัญหาในการทำงาน เป็นต้นเหตุให้งานนั้นติดขัด ก็สามารถเพิ่มบุญให้เขาด้วยเช่นกัน

มีเคล็ดลับอีกข้อหนึ่งที่ครูบาอาจารย์ท่านหนึ่งท่านสอนไว้ในการทำธุรกิจการค้าให้สำเร็จสมกับความปรารถนานั้น โดยเฉพาะเรื่องของกรรมวาจากับลูกน้องที่ควรทำ ก็คือ การพูดกับลูกน้องด้วยความมีเมตตากรุณาและให้อภัยเสมอ ไม่ดุด่าลูกน้องแม้จะทำผิด แต่ใช้การพูดที่ให้โอกาส ไม่สร้างความเจ็บช้ำน้ำใจให้ไปเกิดกรรมไม่ดีต่อกัน ที่จะเป็นต้นเหตุของอุปสรรคทั้งปวงที่จะเข้ามาทำลายธุรกิจ

หัวใจของเรื่องนี้คือ การให้อภัย และการให้อโหสิกรรมอย่างจริงใจ

ถ้าลูกน้องลักขโมย หรือทำให้การค้าเสียหาย หรืออะไรก็ตาม ก็ถือว่าเป็นการชดใช้กรรมเก่ากันไป ไม่ผูกใจเจ็บเคียดแค้นพยาบาท จนตัวเราเองต้องมีกรรมที่สลัดไม่หลุด จนอาจจะเป็นเหตุให้การค้านั้นเสียหายได้เพราะการแก้แค้นกันและกัน และเรื่องจะไม่มีทางยุติ ต้องติดตามกันไปในทุกชาติ

ถ้าเราให้อภัยและให้อโหสิกรรมเสีย กรรมตรงนั้นจะยุติลงไม่มาส่งผลอีก มีคนนำวิธีการนี้ไปใช้ ก็เห็นว่าธุรกิจการค้าของเขาก็รุดหน้าเจริญ คนที่ร่วมทำงานก็มีความสุขความเจริญ คนที่มาทำงานร่วมกันในชาตินี้ ต่างเป็นเจ้ากรรมนายเวรของกันและกันแน่นอน มีกรรมเป็นเครื่องผูกพันกันและกันไว้ ถ้ากรรมดีมากกว่ากรรมชั่ว กิจการการค้านั้นก็เจริญ

ในทางกลับกัน ถ้ากรรมไม่ดีของคนเหล่านั้นมีมากกว่ากรรมดี ธุรกิจเหล่านั้นมักไปไม่รอดหรือมีปัญหาต้องแก้ไขกันตลอด จนกว่าจะเจอสาเหตุและการแก้ไขที่ถูกต้อง

ขอให้ระลึกไว้เสมอว่า การให้อภัยเป็นทาน หรืออภัยทานนั้น เป็นการให้ทานที่ได้อานิสงส์ของบุญมากที่สุดในฝ่ายทาน ทำได้ง่ายที่สุด

เป็นกระแสบุญแห่งการสร้างความสุขความเจริญให้กับชีวิตได้อย่างรวดเร็ว

วิธีการพึ่งบุญ

การทำพึ่งบุญก็คล้ายๆ กับการทำเชื่อมบุญ แต่มีการเพิ่มชื่อคนที่เราต้องให้เป็นคนกลางในการไปเชื่อมกับคนที่เป็นเป้าหมายหลักนั้น

หลังจากที่เราได้ทำบุญ ทำทานแล้วแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการใส่บาตร ทำสังฆทานหรือทำวรสังฆทาน อะไรก็ตามที่เป็นบุญกริยาวัตถุ ๑๐ เมื่อถึงเวลาที่จะทำการโมทนาอุทิศบุญนั้น ให้เริ่มตั้งจิตให้สงบ นึกถึงพระรัตนตรัยเป็นที่ตั้ง แล้วกล่าวคำว่า

ขออำนาจพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ และบุญกุศลที่ข้าพเจ้า ……….(ออกชื่อตัวเองจะเปลี่ยนชื่อใหม่ก็ไม่เป็นไร) ได้ทำในครั้งนี้และบุญกุศล บารมีที่ข้าพเจ้าเคยทำในอดีตชาติ ชาติปัจจุบัน และที่กำลังที่จะมีต่อไปในอนาคต ขอโมทนาอุทิศบุญให้แก่…………..(ออกชื่อคนที่เราอยากจะเชื่อมติดต่อด้วย) ที่มีสถานที่อยู่…………..( ควรหาที่อยู่ของคนที่จะเชื่อมติดต่อด้วย เพื่อให้บุญกุศลที่อุทิศไปให้ไปถูกตัว ถูกสถานที่)

และขอให้บุญกุศลนี้เป็นการเชื่อมบุญและพึ่งบุญระหว่างข้าพเจ้ากับ……… …………..(ออกชื่อคนกลางที่เราอยากจะเชื่อมติดต่อด้วย) สถานที่อยู่………….. …………..( ควรหาที่อยู่ของคนกลางที่จะพึ่งบุญติดต่อด้วย เพื่อให้บุญกุศลที่อุทิศไปให้ไปถูกตัว ถูกสถานที่)

และขอให้เรื่อง………….(เรื่องทั้งหมดที่เราอยากจะให้เกิดขึ้น บอกให้หมดทุกเรื่อง)และไปเชื่อมบุญกับ

และขอให้อโหสิกรรมและขออโหสิกรรมระหว่างข้าพเจ้ากับ…………..(ออกชื่อคนกลาง)และ……………..(ชื่อคนที่เราอยากจะเชื่อมติดต่อด้วย) ขอให้เรื่องที่กำลังติดต่อระหว่างกันอยู่นี้ ขออย่าให้มีอุปสรรคมาขัดขวาง ขอให้ทุกอย่างดำเนินการอย่างราบรื่นทุกประการเทอญ…

โมทนาสาธุ โมทนาสาธุ โมทนาสาธุ

ขอทำพึ่งบุญนี้ควรทำทุกๆ วันจนกว่าจะได้ผล และที่สำคัญเราต้องสมาทานศีล ๕ ตลอดระยะเวลาที่ทำการเชื่อมบุญอยู่นี้ เพราะทำให้ตัวเรานั้นบริสุทธิ์เท่าที่จะทำได้ ถ้าศีลข้อใดข้อหนึ่งขาด เราต้องรีบสมาทานศีลใหม่ทันที

 

ผลของการเชื่อมบุญ

๑. อานิสงส์ของบุญจะทำให้เทวดาได้รับทราบและมาช่วยให้เราสำเร็จในสิ่งที่เรานั้นมุ่งหมาย ที่เราส่งไปเชื่อมกับ

๒ . เป็นการขออโหสิกรรมต่อเจ้ากรรมนายเวรทำให้ วิบากกรรมที่มีอยู่นั้นลดลงหรือหมดสิ้นไปถ้าเจ้ากรรมนายเวรเขามาโมทนาและอโหสิกรรมให้

๓. การงานได้รับความสะดวก ไหลลื่นไม่มีอุปสรรค

๔. ครอบครัวมีความสุข เป็นครอบครัวที่มีศีลธรรมอันดี ลูกเชื่อฟังพ่อแม่ ผัวเมียไม่ทะเลาะแตกแยก ๔. ช่วยให้มีจิตใจที่อ่อนโยน มีเมตตาต่อคนรอบข้างอละสรรพสัตว์ทั้งปวง

๕. การเดินทางปลอดภัย เพราะเป็นที่รักของมนุษย์และอมนุษย์

๖. สามารถที่จะปฏิบัติธรรม เจริญในธรรมปัญญาเกิดขึ้นง่ายเพราะมีฐานบุญ ศีลหนุนนำ

โฆษณา

Read Full Post »