Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

กษัตริย์ผู้ศรัทธาพระพุทธศาสนาจากหัวใจ

19657016_1894510077229482_3290115040554283031_n

ความตอนหนึ่งพระราชดำรัสของพระยาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ฯ พระราชทานในพิธีกาญจนาภิเษก ทรงครองราชย์ ครบ 50 ปี พ.ศ.2539

ตบะ นั้นหมายถึง ความเพียรเป็นเครื่องแผดเผาความเกียจคร้าน หรือความตั้งใจกำจัดความเกียจคร้านและการกระทำผิดหน้าที่ มุ่งทำกิจอันเป็นหน้าที่ที่พึงกระทำ หรือความเพียรในการละอกุศลกรรม เพียรอบรมกุศลบุญต่าง ๆ ให้บังเกิดขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นความหมายใด ทั้งสองพระองค์ล้วนมีราชธรรมในข้อนี้คนไทยทั้งแผ่นดินล้วนทราบดีกับหัวใจ คงไม่มีพระราชวังที่ไหนในโลกที่เต็มไปด้วยนา บ่อปลา โรงสี

จะมีใครบ้างไหมในโลกนี้ ที่เพียรสร้างธุรกิจ สร้างโครงการดีๆ ขึ้นมากว่า 4,000 แห่ง ทุกแห่งมีคนทำงานให้ด้วยความรัก ด้วยความเพียร ทุกแห่งประสบความสำเร็จออกดอกออกผลมีผลกำไรในทุกที่

แทนที่จะเอาเงินกำไรนั้นมาใช้ส่วนตัว มาให้ครอบครัวญาติพี่น้อง แต่กลับเอาเงินทั้งหมดทุกบาททุกสตางค์กลับไปให้ประชาชนทั้งแผ่นดิน

จะมีอีกไหมที่เสมอเหมือน…พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรา

อันเป็นที่รักยิ่งของปวงชนชาวไทย”””

ความเพียรพยายามอย่างยาวนานของทั้งสองพระองค์ ดังที่ทุกคนสัมผัสได้ทั้งนามธรรมและรูปธรรม เพื่อประโยชน์สุขของปวงชนชาวไทย ดังที่ ท่านผู้หญิงจรุงจิตต์ ทีขะระ นางสนองพระโอษฐ์และราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระบรมราชินีนาถได้ตามเสด็จและถวายงานแด่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ

ได้ให้สัมภาษณ์นิตยสารแพรว ปี 2559 ฉบับที่ 887 (10 ส.ค. 59) ถึงที่ได้ถวายงานรับใช้มาเกือบ 50 ปี และเห็นถึงความเพียรพยายามของทั้งสองพระองค์มาตลอดที่อยากเห็นคนไทยมีความสุข ขจัดความทุกข์ยากไปจากแผ่นดินนี้ ดังความตอนหนึ่งว่า

“…เป็นบุญเหลือเกินค่ะ ที่ได้เข้ามารับใช้พระองค์ท่านอย่างใกล้ชิดขนาดนี้ไม่ได้คิดฝันเลยและเมื่อมีโอกาสถวายงานก็ได้เห็นน้ำพระราชหฤทัยของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ว่าทรงรักประเทศชาติทรงอยากให้ประเทศไทยมีความมั่นคงยั่งยืน

คนไทยเราโชคดีที่มีพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ ที่ทรงงามพร้อมด้วยพระจริยวัตรและน้ำพระทัยที่ใสสะอาด

ดิฉันคิดว่าคนไทยควรสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณดูพระราชกรณียกิจของทั้งสองพระองค์ให้ลึกซึ้ง อย่าดูแต่ฉาบฉวยทุกพระราชกรณียกิจทรงทำเพื่อประชาชนคนไทยทั้งสิ้นไม่เคยทรงหวังผลตอบแทนอะไรเลย

นอกจากอยากทอดพระเนตรเห็นคนไทยรักและสามัคคีช่วยกันดูแลประเทศชาติ…”

พระราชจริยวัตรของในหลวง
เล่าโดยพระสังฆราชองค์ที่ 19

19260309_1892995304047626_4055941475911946538_n

สำหรับพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช นั้นเสด็จออกทรงผนวชรักษาศีล ๒๒๗ ข้อ ของพระภิกษุในบวรพุทธศาสนา เมื่อวันที่ ๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๙๙ ณ พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม

และเมื่อทรงผนวชแล้วได้เสด็จมาประทับรักษาศีลตามพุทธบัญญัติ ณ วัดบวรนิเวศวิหาร โดยประทับ ณ “พระตำหนักปั้นหย่า” แล้วจึงเสด็จมาประทับ ณ “พระตำหนักทรงพรต” แม้เมื่อทรงลาผนวชแล้ว ก็ทรงเป็นผู้รักษาศีลอย่างเคร่งครัด

ดังพระลิขิต ของ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก
สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ ๑๙ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อครั้งทรงดำรงสมณศักดิ์ที่ สมเด็จพระญาณสังวรที่มีต่อพระราชจริยวัตรอันงดงามขณะทรงผนวช

ในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ทรงเจริญพระชนมายุครบ ๖๐ พรรษา “สมเด็จพระญาณสังวร” ได้มีพระลิขิตออกมาฉบับหนึ่ง
กล่าวถึงพระจริยวัตรขณะทรงผนวช ความว่า

“…สมเด็จพระบรมพิตรพระราชสมภารเจ้า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในระหว่างทรงผนวช
ทรงบำเพ็ญเนกขัมมปฏิบัติ ได้ทรงปฏิบัติดียิ่งในฐานะเป็นพระภิกษุ ผู้ประกอบด้วยสีลทิฏฐิดีชอบตามพระพุทธธรรมวินัย และในฐานะเป็นพระภิกษุพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงตรงต่อเวลา เมื่อเสียงระฆังทำวัตรเช้าเย็นดังขึ้น จะเสด็จฯ ถึงพระอุโบสถทันที เสด็จฯ ด้วยพระบาทเปล่า มิได้ทรงฉลองพระบาท (แบบพระ) เมื่อเสด็จฯ ไปในที่ใดๆ ทุกแห่ง

ทรงเพียบพร้อมด้วยสัปปุริสธรรม ๗ คือความรู้จักเหตุ ความรู้จักผล ความรู้จักตน ความรู้จักประมาณ ความรู้จักกาล ความรู้จักประชุมชน ความรู้จักเลือกบุคคล ทรงปฏิบัติถูกต้องเหมาะควรทุกประการ”

ด้วยการรักษาศีลและผลของศีลอย่างพร้อมสมบูรณ์ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ ทั้งสองพระองค์ทรงถึงพร้อมด้วยไตรสิกขาครบถ้วน

(ไตรสิกขา คือ ศีล สมาธิ ปัญญา เป็นหลักการพัฒนาชีวิตเพื่อให้ประสบความสำเร็จเป็นคนสมบูรณ์แบบตามแนวพุทธ ไตรสิกขา จึงจัดอยู่ใน มรรค หรือธรรมที่ควรเจริญ คือ ควรทำให้เกิดมีขึ้น เพื่อใช้เป็นเครื่องมือพัฒนาชีวิต)

ดังปราชญ์ในพระพุทธศาสนากล่าวไว้ว่า ผู้มีศีลเท่านั้นจึงจะมีสมาธิ ผู้มีสมาธิเท่านั้นจึงจะเกิดปัญญา ผู้มีปัญญาจึงจะพาตนเองและคนอื่นพบกับความสุข ความเจริญได้

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ ทั้งสองพระองค์ทรงถึงพร้อมด้วยศีลด้วยพระจริยาวัตรที่งดงาม ทรงมีสมาธิแน่วแน่ ทรงมีพระปัญญาสว่างไสวในการปฏิบัติพระราชภารกิจ

ทรงแก้ปัญหาดับทุกข์ร้อนของปวงประชา ทั้งเรื่องน้อยใหญ่รวมถึงวิกฤตการณ์การเมืองของประเทศ หรือวิกฤตจากธรรมชาติ ทรงใช้พระปัญญานำพาคนไทยและบ้านเมืองให้รอดพ้นได้ เพราะเหตุแห่งศีลที่พระองค์รักษานั้นมั่นคงไม่ด่างพร้อย ครบถ้วนทั้งศีลใน ศีลนอกและศีลกลาง

และตลอดระยะเวลาที่ยาวนานที่ทรงครองราชย์ ทั้งสองพระองค์จะเสด็จพระราชดำเนินมีพระราชปฏิสันถารกับพระอริยเจ้า พระสงฆ์ผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบของแผ่นดิน เพื่อทรงศึกษาหาความรู้อันประเสริฐแห่งพระพุทธศาสนา เพื่อทรงนำมาใช้เป็นแนวทางในการช่วยเหลือประชาชนของพระองค์เสมอมา

ทรงมีพระราชจริยวัตรอีกประการหนึ่งซึ่งคนทั่วไปปฏิบัติได้ยากคือ ในคืนวันธรรมสวนะ หรือวันพระ พระองค์จะทรงรักษาอุโบสถศีลอย่างเคร่งครัด

ทุกวันจันทร์จะทรงถวายสังฆทานเป็นนิตย์ ด้วยตรงกับวันคล้ายวันพระราชสมภพ ซึ่งราชกิจวัตรนี้ได้ทรงกระทำมาอย่างต่อเนื่องยาวนาน โดยทรงอาราธนาพระสงฆ์จากวัดต่างๆ มารับสังฆทานภายในพระตำหนัก

รวมใจเดินตามรอยเท้าพ่อ
ร่วมส่งธรรม สานต่อความดีที่พ่อทำ
ถวายเป็นพระราชกุศล

19701978_1885844944762662_7961253321786705274_n

“การทำดีนั้นทำยากและเห็นผลช้า แต่ก็จำเป็นต้องทำ เพราะหาไม่ความชั่วซึ่งทำได้ง่าย จะเข้ามาแทนที่แล้วจะพอกพูนขึ้นอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันรู้สึกตัว” อีกหนึ่งพระบรมราโชวาท ที่อยากให้คนทำงานทุกคนจดจำเทิดทูนไว้เหนือเกล้าเสมอ

ถึงเวลานี้เราทุกคนควรจะตระหนักได้แล้วว่า มีเพียงการทำสิ่งที่ถูกบนทางที่ถูกเท่านั้น ที่จะทำให้เราได้รับความสำเร็จแบบยั่งยืนขึ้นมาได้ และที่สังคมทุกวันนี้มีสิ่งมีดีเจือปนมากมาย ก็เป็นเหตุอันเนื่องมาจาก “ความไม่กล้า” ของคนรุ่นก่อน จนเรื่องต่างๆ ปัญหาต่างๆ มันลุกลามมาถึงระดับที่เป็นในปัจจุบัน

นอกจากความกล้าในการยืนหยัดบนเส้นทางที่ถูกแล้ว ในแง่ของการทำงานยังมีอีกหนึ่งความกล้าที่เราจะลืมไม่ได้ นั่นคือ การกล้าคิด กล้าทำกล้าสร้างสรรค์ กล้าทำผลงานใหม่ๆ ให้เกิดขึ้น

อย่ากลัวว่าผลงานใหม่ๆ ของเราจะไม่เป็นที่ยอมรับ เพราะเรายังไม่ได้นำเสนอออกไปเลยจะกลัวทำไม ผมเชื่อว่ามีคนมากมายที่มีความคิดดีๆ หรืออาจจะมีผลงานชั้นยอด แต่กลับไร้ความกล้าที่จะแสดงมันออกไป ในที่สุดตนเองก็ได้แต่ย่ำอยู่ในตำแหน่งงานเดิมๆ ไม่ได้รับความสำเร็จแบบที่สมควรจะได้รับ

ลองคิดถึงคนอย่าง สตีฟ จ็อบส์, บิล เกตส์ เพราะเขากล้าทำเขาจึงได้รับความสำเร็จ หรือถ้าเป็นชาวไทยก็เช่น คุณบัณฑิต อึ้งรังษี วาทยกรที่มีชื่อเสียง ที่เขาสามารถไปถึงจุดหมายได้ ก็เพราะเขากล้าทำ ไม่มัวกลัว ซึ่ง คุณบัณฑิต เองก็ยังเคยกล่าวในหนังสือของเขา เพื่อสนับสนุนให้คนไทยกล้าขึ้น

จริงๆ แล้วประเด็นนี้นับว่าชวนคิดอย่างยิ่ง เพราะคนไทยมีค่านิยมผกผันกันในเรื่องความกล้า อย่างถ้าเป็นเรื่องดีๆ เรื่องเหมาะสม กลับไม่ค่อยจะกล้าทำกัน ส่วนหนึ่งอาจเพราะพอมีใครทำสิ่งดีๆ ขึ้นมี กล้าสร้างสรรค์อะไรออกไป ก็จะมีคนกลุ่มหนึ่งออกมาติฉินนินทา กระแนะกระแหนจนหลายๆ คนหมดความกล้าลงไป

แต่โปรดคิดให้ดี เราจะไปสนใจเสียงคนที่เอาแต่นินทาคนอื่นทำไม เราควรสนใจไปที่ผลที่ได้ ประโยชน์ที่จะเกิดต่อตัวเราและสังคม อย่าไปมัวจ้องมองที่คนไร้สาระเหล่านั้นอีกเลย

และในทางกลับกัน ลองคิดดูนะ คนเรากลับกล้าที่จะนินทา กล้าที่จะต่อว่า กล้าที่จะทำอะไรท้าทายวัฒนธรรม กล้าที่จะทำอะไรในเชิงลบ… ลองพิจารณาให้ดี ว่าตอนนี้ได้เวลาที่จะเปลี่ยนแปลงค่านิยมความกล้าที่ผกผันอะไรเหล่านี้หรือยัง

เริ่มจากตัวเราเอง กล้าทำสิ่งดีทุกๆ อย่างไปเลย อย่ากลัวอีกต่อไป เพราะหากเราใช้ความกล้าช่วยกอบกู้สิ่งต่างๆ ในสังคมได้ จะเท่ากับเราทำคุณประโยชน์มหาศาลให้กับประเทศ ซึ่งนั่นจะเป็นหนึ่งในการตอบแทนพระมหากรุณาธิคุณขององค์พ่อหลวง ที่ทรงทำเพื่อพวกเรามามากได้เป็นอย่างดี

กล้าวันนี้ เพื่อพระองค์ท่าน เพื่อตัวเราเอง เพื่อลูกหลานและคนรอบข้าง อีกทั้งเพื่อประเทศของเรา อย่าได้รอช้าไปกว่านี้เลย

คำสอนมงคล จากมหาราชา
สุดยอดปรัชญา กับของขวัญที่ล้ำค่า
เมื่อน้อมนำไปปฏิบัติ…

19430166_1882793668401123_9063535790345743093_n

“…หนังสือ เป็นเสมือนคลังที่รวบรวมเรื่องราว ความรู้ ความคิด วิทยาการทุกด้านทุกอย่าง ซึ่งมนุษย์ได้เรียนรู้ ได้คิดอ่าน และ เพียรพยายามบันทึกภาษาไว้ด้วยลายลักษณ์อักษร หนังสือแพร่ไปถึงที่ใด ความรู้ความคิดก็แพร่ไปถึงที่นั่น หนังสือจึงเป็นสิ่งมีค่า และมีประโยชน์ที่จะประมาณมิได้ในแง่ที่เป็นบ่อเกิดการเรียนรู้ของมนุษย์…”

พระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวนี้ถือเป็นคำจำกัดความที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่จะกล่าวถึงคุณค่าของหนังสือ สิ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นแหล่งรวมองค์ความรู้ของมนุษย์ที่สั่งสมกันมานับแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

ด้วยหนังสือนี่เอง เราสามารถรับความรู้ ฟังเรื่องราว และเข้าใจสิ่งต่างๆ ได้ไม่ว่าเรื่องจากอดีต ปัจจุบัน หรือการมองไปยังอนาคต และยังะหมือนกับเราได้รับการสอนสั่งจากคนดังในอดีต คุณอยากเรียนรู้จากใคร หากอยากรู้หลักธรรม ก็สามารถอ่านได้จากพระไตรปิฎก

อันเป็นการรวมคำสอนที่ล้ำค่าของ พระพุทธเจ้า หรือหากอยากได้ความรู้สำคัญๆ ก็ลองอ่านงานของ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ดีไหม หรือเรียนจาก เบนจามิน แฟรงคลิน ดี หรือจะเป็นผู้เผยแพร่กฎแห่งการดึงดูดอย่าง รอนด้า เบิร์น ก็ได้

นิสัยการอ่านจึงเป็นสิ่งที่เราควรติดตั้งไว้กับลูกหลานและตัวเราเอง เพราะมันคือการสร้างฐานปัญญาความรู้อันยอดเยี่ยมที่สุด และลงทุนไม่มากเท่าไร

เช่น บางคนอยากเรียนรู้วิธีการพัฒนาตนเอง แทนที่จะต้องเสียค่าเรียนเป็นหมื่นเป็นแสน ข้ามน้ำข้ามทะเลไปพบ แอนโทนี่ ร็อบบินส์ หรือ ไบรอัน เทรซี่ เราก็สามารถใช้เงินไม่ถึง ๓๐๐ บาทในการจัดหาหนังสือของพวกเขามาอ่านกัน

ในประโยชน์ทางชีวภาพแล้ว การอ่านจะช่วยพัฒนาสมองได้อย่างดี เป็นการเพิ่มรอยหยัก เพิ่มพลังการเรียนรู้และความเข้าใจของเราได้ ทำให้การอ่านแต่ละครั้ง เราจะได้ทั้งความรู้ และได้ทั้งพลังปัญญา เป็นการเติมพลังสมองไปในตัวด้วย ดังนั้นความคิดที่ว่า

ใช้สมองในการอ่านมากจะทำให้สมองเสื่อมไวนี่เป็นความคิดที่ผิดอย่างรุนแรงเลย เพราะการอ่านนี่แหละ จะช่วยให้สมองแข็งแรง เป็นการออกกำลังกายทางสมองที่ง่ายและได้คุณค่าอย่างยิ่ง

การอ่านคือกิจกรรมที่ทำได้ง่ายๆ ในทุกที่ ซึ่งหลายคนอาจคิดว่าตนเองไม่มีเวลาว่างสำหรับการอ่านหรอก แต่จริงๆ แล้วหากคุณจัดสรรเวลาให้ดี คุณย่อมมีเวลาสำหรับการอ่านหนังสืออย่างมากมาย เช่น ตื่นนอนมาก็หาเวลาอ่านหนังสือสัก 5 นาที แล้วก็พกหนังสือไปอ่านระหว่างเดินทาง

จากนั้นก็อ่านอีกตอนพักกลางวัน สละเวลา 10 นาทีมาเติมความรู้ลงสมอง แล้วก็กลับบ้าน ก่อนนอนอ่านอีกสัก 10 นาที… เพียงเท่านี้เราก็ได้เวลาไม่ต่ำกว่า 25 นาทีต่อวัน ในการอ่านหนังสือเติมพลังสมองได้แล้ว

หรือหากเราเลือกที่จะไม่อ่าน ในนาทีนี้ซึ่งโลกแห่งวิทยาการก้าวไกลไปมาก เราสามารถเข้าไปค้นหาคลิปที่มีสาระ เช่น คลิปคำพูดน่ารู้ของคนสำคัญเอามาแปลงเป็นไฟล์เสียง และพกพาไปฟังได้ทุกที่ ซึ่งวิธีนี้เหมาะมากสำหรับคนที่ไม่สามารถอ่านหนังสือบนรถได้

การเพิ่มปัญญาตนเองนั้น ทำได้ตลอด และทำได้ในหลายวิธี อยู่ที่ว่าเราจะตั้งใจทำมันให้สำเร็จหรือจะเอาแต่ผัดวันประกันพรุ่ง มัวแต่บอกว่าตนเองยุ่งและทำไม่ได้อยู่ร่ำไป

การอ่านหนังสือไม่ใช่เรื่องยาก และไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ เพราะทุกวันนี้มีหนังสืออกมาหลายแนว เราอาจเริ่มอ่านจากแนวที่เราชื่นชอบ อ่านตามความสนใจไปก่อนเพื่อปลูกฝังนิสัยรักการอ่านในเบื้องต้น

แล้วค่อยขยับไปอ่านหนังสือที่มีสาระประโยชน์ก็ได้… มีวิธีมากมายที่จะนำหนังสือดีๆ เข้าสู่ชีวิตเรา แต่จุดสำคัญคือเราต้องเริ่มทำให้มันเป็นจริง

น้อมจิตรำลึก สำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ
เพราะอีกไม่นานจะเหลือแค่คำสอน (ของพ่อ)
ที่ตราตรึงใจ ตราบนานเท่านาน

19399306_1872622329418257_3217312653506119648_n

เรื่องของการพลิกแพลงเพื่อเสริมปัญญานี้ ได้ปรากฏในพระบรมราโชวาทขององค์พ่อหลวง เมื่อวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๖ ความสำคัญตอนหนึ่งว่า

“ที่พูดถึงคนที่มีความรู้ถ้ามีความคิดพลิกแพลงได้ ก็ทำอะไรได้มาก นายทหารคนนั้นก็เรียนจากนายร้อยพระจุลจอมเกล้า สอนอะไรก็ดีเหมือนกัน แต่ไม่ได้สอนทำระเบิด แต่มีราก ฐานความคิดที่แหวกแนว ถ้ามีความคิดตั้งแต่เด็ก ก็สนใจที่จะพัฒนาอะไรๆ ได้มาก ถ้ามีความคิดสูง ยิ่งดี

ที่ในหลวงพูดเร็วๆ นี้ พวกนักเรียนไปแข่งขันโอลิมปิก ไม่ใช่วิ่งหรือกีฬา แต่โอลิมปิกวิชาการครั้งหลังนี้ไป นับว่าดีขึ้นได้เหรียญทองมาเพิ่มเติม แต่ก่อนไม่ได้ อันนี้สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ พี่สาวสนใจมาก มาบ่นว่า นักเรียนมีความรู้ไม่พอ เพราะฐานรากไม่พอ ไม่ดี และฐานรากมาจากไหน มาจากโรงเรียนตั้งแต่อนุบาล ประถม มัธยม ถึงขั้นอุดมศึกษา ต้องพัฒนาให้ดี และพัฒนาวิธีความคิด วิธีคิดให้มีความซุกซนในความรู้ เมื่อซุกซนก็อยากเรียนรู้ในสิ่งที่เป็นประโยชน์ อันนี้เป็นสิ่งสำคัญ”

ในพระบรมราโชวาทนี้ องค์พ่อหลวงได้ตรัสแนะนำให้พสกนิกรรู้จักที่จะ “ซุกซนในความรู้” ซึ่งหมายความถึง ใฝ่รู้ สนุกไปกับการเรียน เมื่ออยากรู้อะไรก็ควรซอกแซกซุกซน ทำให้ตนได้รู้ ซึ่งต้องยอมรับว่าเด็กหลายคน พยายามจะซุกซนในความรู้ แต่ผู้ใหญ่อย่างเราๆ นี่เองที่อาจคร่าอาการซุกซนของเด็กๆ ไป

เช่น เด็กพยายามถามไถ่เรื่องความรู้บางอย่าง แล้วหากผู้ใหญ่ไม่รู้ก็จะบอกปัดให้เด็กๆ ไปถามคนอื่น หรือไม่ก็ตอบด้วยท่าทีหงุดหงิดรำคาญ ทำให้เด็กๆ ไม่กล้าถามอีกในคราวต่อไป

หรือไม่ก็ตอบแบบข้างๆ คูๆ จนทำให้เด็กรู้อย่างผิดๆ ยิ่งถ้าเด็กถามในสิ่งที่ผู้ใหญ่คนนั้นไม่รู้ ผู้ใหญ่คนนั้นก็อาจตอบอย่างไม่น่าให้อภัยว่า “ถามอะไรเนี่ย ไร้สาระ” หรือ “เด็กๆ จะรู้ไปทำไม ไปทำอย่างอื่นไป”

ผู้ใหญ่จึงควรสอนตนเองไปพร้อมๆ กันว่า เราต้องสนับสนุนให้เด็กซุกซนในความรู้ หากอันไหนเราไม่รู้ ตอบเด็กไม่ได้ก็อย่าหงุดหงิดหรือคิดว่าเสียฟอร์ม แต่จงมองไปที่เรื่องสำคัญกว่าคือ ทำอย่างไรถึงจะทำให้เด็กคนนั้นได้รู้

เช่น เราอาจช่วยชี้แนะให้เด็กไปถามคนที่น่าจะรู้ หรือไม่เราก็ร่วมมือกับเด็กในการค้นคว้า แบบนั้นจะทำให้เด็กรู้สึกสนุก และรู้สึกว่าเราก็ให้ความสำคัญกับเขา รู้สึกว่าผู้ใหญ่ก็ใฝ่รู้เหมือนกัน อันจะเป็นการครองปัญญาและครองใจคน (แบบคนต่างวัย) ได้ไปในตัวทีเดียว

ร่วมกันซุกซนทางความรู้กับเด็ก เวลาเด็กพูดเสนออะไรแปลกๆ มาอย่าเพิ่งคิดว่าเด็กเพี้ยน แต่เขาอาจกำลังใช้ความคิดสร้างสรรค์และใช้ความซุกซนทางปัญญาอยู่ก็ได้ เราควรสนับสนุนให้เขาใช้พลังแห่งจินตนาการให้มากขึ้น และกล้าใช้ปัญญาให้มากขึ้น ไม่ใช่ไปขัดให้เขาหยุดพลังการคิดซุกซนอันสร้างสรรค์นั้นลง

ผู้ใหญ่ก็ควรซุกซนในความรู้เช่นกัน อะไรที่ไม่รู้ก็ทำให้ตนเองรู้ อย่าคิดว่าตัวเองรู้หมด เพราะบางครั้งความรู้ที่เรารู้มาอาจผิดก็ได้ และอย่าดันทุรังคิดว่าตนเองคิดถูกต้องที่สุดเสมอไป เนื่องจากความรู้ไหมมีเกิดขึ้นอยู่เสมอ

พรวิเศษของพ่อ
เพื่อความสุขและความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ในชีวิต

19059605_1862126870467803_2552130070126664216_n

พระบรมราโชวาทในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วันที่ ๑๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ ในความตอนหนึ่งว่า

“…การจะทำงานให้มีประสิทธิผลและให้ดำเนินไปได้โดยราบรื่น จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องทำด้วยความรับผิดชอบอย่างสูง ไม่บิดเบือนข้อเท็จจริง ไม่บิดเบือนจุดประสงค์ที่แท้จริงของงานสำคัญที่สุดต้องเข้าใจความหมายของคำว่า ความรับผิดชอบ ให้ถูกต้อง…”

ความจริงเป็นเช่นไรเราต้องเอามาวิเคราะห์ นั่นถึงจะก่อให้เกิดประโยชน์ และยิ่งเรากล้าเผชิญความจริง (ไม่ว่าดีหรือร้าย) มากเท่าไร เราก็จะยิ่งไปสู่ความสำเร็จได้ไวเท่านั้น เพราะลองคิดดู ว่าหากคุณทำผิดพลาด แต่คุณกลับพยายามกลบเกลื่อน หรือไม่ก็พยายามสร้างความสำเร็จปลอมๆ ออกมาเพื่อให้งานเสร็จแบบขอไปที

เช่น คุณได้รับมอบหมายงานชิ้นหนึ่ง แต่งานนั้นเกิดมีปัญหา ทว่าคุณกลับยังส่งงานนั้น พร้อมกลบเกลื่อนร่องรอยแห่งความผิดพลาด (แต่ไม่ได้แก้ปัญหาที่แท้จริง) แม้ในครั้งนั้นคุณจะได้ส่งงานทันกำหนด แต่สักวันสิ่งที่คุณกลบเกลื่อน ก็จะออกมาสร้างความเดือดร้อนให้กับคุณได้

และเมื่อความผิดที่คุณพอกไว้เผยออกมา ผลที่ได้รับ อาจทำให้คุณถึงขั้นโดนโทษทางวินัยไล่ออกก็เป็นได้ อีกทั้งยังอาจสร้างความเสียหายให้กับองค์กรด้วย

การยอมรับความจริงก็เหมือนกับการยอมรับความผิด แม้เราจะโดนตำหนิบ้าง แต่สิ่งที่เราจะได้มาคือความเชื่อถือจากคนอื่นๆ เนื่องจากเรามีความซื่อสัตย์ และคดโกง ไม่ปกปิดความผิดตน แบบนั้นจะทำให้ใครๆ พากันชื่นชม หัวหน้าที่ดีก็จะไม่ลงโทษเราหนัก มันย่อมดีกว่าปิดไปให้เขาเอามาลงโทษทีหลังแน่นอน

การมองที่ความจริงยังป็นวิธีการพัฒนาตนเองที่ดีเยี่ยม เพราะเราจะสามารถค้นพบจุดอ่อนที่เรามี จุดบกพร่องที่รอให้ตนเองทำการปรับปรุง ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจุดอ่อนพวกนี้เราจะมองไม่ออก

ต้องรอให้เกิดปัญหาแล้ว เราถึงจะมองออกได้ แต่ถ้าเราเอาแต่ปกปิดไม่ยอมคิดมองจุดอ่อนนั้น ก็เท่ากับเราปล่อยโอกาสให้หลุดลอยไป และในอนาคตเจ้าจุดอ่อนเจ้ากรรม อาจกลับมาทำให้เราเจอเรื่องลำบากอีกก็ได้… กำจัดมันแต่เนิ่นๆ ดีกว่า

ธรรมะแห่งองค์พระราชา

การสร้างบุญไม่ใช่เรื่องยาก

“แม้แต่ดอกไม้ราคาถูกก็เป็นบุญที่ยิ่งใหญ่ได้”

19225098_1865839970096493_2982533170794339781_n

เป็นที่ทราบดีว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ทรงให้ความสำคัญกับศาสนาทุกศาสนา และส่วนพระองค์เองนั้นทรงให้ความนับถือในพระพุทธศาสนา

ทรงมีความเข้าใจอย่างดียิ่งในเรื่อง หลักธรรมคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเฉพาะเรื่องการสร้างบุญบารมี

บุญบารมีเป็นเครื่องชำระล้างใจให้สะอาด ไม่ได้ขึ้นอยู่กับวัตถุที่นำมาสร้าง เพราะความสุขที่แท้จริงไม่ได้เกิดขึ้นจากวัตถุ แต่เกิดจากการคลายความยึดมั่นถือมั่น จิตที่สงบจากกิเลส

ทรงมี พระราชดำรัส ครั้งเมื่อ พระครูใบฎีกาเล็ก ญานุตตโร และคณะ เฝ้าถวายต้นเทียนพรรษาและเงิน เพื่อโดยเสด็จพระราชกุศลตามพระราชอัธยาศัย ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน วันพุธที่ ๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๐. ความว่า

“… เพราะว่าทำสิ่งที่ดีที่งามที่ดีที่ชอบ ก็ต้องประสบความดี กรรมดีก็สนองด้วย แล้วก็มีความก้าวหน้า

ในเวลาเดียวกัน บางคนก้าวหน้ารวยมาก ร่ำรวย มีทรัพย์สมบัติมาก แต่ไม่มีความสุขเลย เพราะว่าทำจิตไม่ผ่องใส บางทีคนก็เก่ง ทำงานทำการเก่ง แล้วก็ทำมาหากินได้เงินได้ทองเยอะแยะ

แต่ว่าในเวลาเดียวกัน เมื่อได้เงินได้ทองมาแล้วไม่มีความสุข มีบางคนที่บอกว่า โอ๊ย… เงินทองเยอะแยะ ไม่รู้จะไปใช้อะไร น่าแปลกว่า คนมีเงินมีทองมากไม่รู้ว่าจะไปใช้ทำอะไร อันนี้ก็หมายความว่า เขาไม่ได้มีความสุข

แต่ว่าผู้ที่ทำงานทำการมีเงินมีทอง ได้มีฐานะดีขึ้น ในเวลาเดียวกัน สามารถที่จะใช้เงินทองในทางที่ดีที่งาม แล้วก็ทำให้เกิดความสุข

ผู้นั้นนะเป็นผู้โชคดีจริงๆ ผู้นั้นเป็นผู้ที่มีความสำเร็จจริงๆ

อย่างที่เคยบอกกับท่านว่า เมื่อเข้าวัด เอาดอกไม้ไป จะเป็นดอกไม้ก็ตาม เป็นดอกไม้ใส่ในแจกันก็ตาม ไปวางที่พระพุทธรูป เห็นสวยงาม จัดการให้ดี นั้นนะเป็นการบูชาพระ

เราเป็นผู้ที่ผ่องใส
เราจะเป็นผู้ที่กำลังมีความสุข

“เพราะแม้แต่ดอกไม้ดอกเดียวซึ่งไม่มีราคาค่างวดมากนัก แต่ว่าเป็นความสุขมากถ้าทำด้วยจิตใจที่ผ่องใส”

จิตใจที่ดี มีศรัทธาเลื่อมใส ถ้าหากว่าเรามีเงินมากขึ้น เราก็ไปทำบุญเพิ่มขึ้น ทำบุญด้วยจิตใจที่เป็นกุศลแท้ก็ทำให้มีความสุข นี่เป็นกุศลที่แน่นอน

อย่างเช่น ครั้งพุทธกาล ผู้ที่จนมากได้ร่วมกุศลกับเศรษฐี เศรษฐีก็ใช้เงินเป็นจำนวนถ้าอย่างสมัยนี้ก็เป็นล้านบาท

ส่วนผู้ที่จนนั้นนะก็ไปหาเงินมาได้มาถ้าสมัยนี้ก็เรียกว่าห้าบาทหรือสิบบาท ไม่มากนัก

แต่ว่าห้าบาทกับสิบบาทเปรียบเทียบกับล้านบาท เปรียบเทียบกันไม่ได้

แต่อย่างไรก็ตาม ในสมัยพุทธกาลนั้น ผู้ที่ได้ทำบุญเล็กน้อยได้ผลบุญมากก็มี ท่านว่ากันว่า เทวดาบนสวรรค์แซ่ซ้องจนกระทั่งฟังเสียงได้

ว่าผู้ที่จนนั่นนะให้หมดทั้งหมด แล้วเทวดาก็แซ่ซ้อง หมายความว่า ผู้ที่ทำบุญด้วยจิตใจที่อิ่มใจได้บุญมาก …”

พระราชดำรัสนี้ชี้ความกระจ่างใจให้เราทุกคนในเรื่องการสร้างบุญที่ถูกต้อง ดีงาม ตรงกับความเป็นจริง และตรงกับคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า บุญนั้นสำเร็จที่เจตนาบริสุทธิ์ วัตถุบริสุทธิ์ และ ผู้รับบริสุทธิ์ ผลบุญจึงมากมายประมาณไม่ได้ทีเดียว

นี่คือในหลวงของปวงชนชาวไทย

ท่านใดที่ต้องการสร้างบุญใหญ่ด้วยการเป็นเจ้าภาพ
“ธรรมะพระเจ้าอยู่หัว” และ “คู่พระบารมี”
สุดยอดหนังสือธรรมทานแห่งภพชาตินี้
เพียงเล่มละ 19 บาท ความหนา 128 หน้า
ติดรายชื่อฟรี
สั่งได้แล้ววันนี้หรือสอบถามรายละเอียด
โทร.-095-6900444 Line id 0956900444
หรือสั่งผ่านข้อความในเฟซบุ๊คนี้
ขอให้กัลยาณมิตร กัลยาณธรรม ทุกท่าน
พบแต่ความสุข ความเจริญ รุ่งเรืองตลอดไป
สาธุ สาธุ สาธุ
ทีมงาน ธ.ธรรมรักษ์